Deadline= προθεσμία!Αφιερωμένο σε όλους τους αναβλητικούς...

Λήξη προθεσμίας...Τον τελευταίο καιρό στη ζωή μου, τρέχουν ταυτόχρονα πολλά πράγματα.Εργασίες που ζητούν διεκπαιρέωση πριν τη λήξη της προθεσμίας.

Deadline σημαίνει προθεσμία. Βγαίνει απο το dead και το line και αυτό που σκέφτομαι έγω είναι ότι μέχρι την προθεσμία θα είσαι "νεκρός"...!!!Εξάλλου το deadliness σημαίνει φονικότητα και οι κάθε είδους προθεσμία σε σκοτώνει. Ψυχολογικά!!

   Το σχολείο αποτελεί το πρώτο μέρος που μαθαίνεις την έννοια της συνέπειας. Κάθε μέρα απο 6 χρονών σου δίνεται ένας βαθμός εργασιών που σαν καλό παιδάκι καλέισαι να ολοκληρώσεις μέχρι την επόμενη μέρα. Αν διεκπαιρεώσεις τις εργασίες σου ανταμοίβεσαι για αυτό και κάπου εκεί είναι που μαθαίνεις ότι χρειάζεται να προλαβαίνεις τις εκάστοτε προθεσμίες, να οργανώνεις το χρόνο σου και να είσαι συνεπής...ανάμεσα στις ανταμοιβές, τις τιμωρίες και τις ενοχές!

Γιατί το σχολείο πέρα απο τη βαθμολογική ανταμοιβή ή τιμωρία θέτει και ηθικά ζητήματα για τη συνέπεια σου ως μαθητής. Ο αναβλητικός μαθητής θα μείνει πίσω στην ύλη, θα αποτελέσει πρόβλημα και φυσικά οι δάσκαλοι και οι καθηγητές θα αναρωτιούνται "τι θα γίνεις; ή τι θα κάνουν με σένα που δεν διαβάζεις!"

     Δεν νομίζω ότι σαν μαθήτρια δεν ήθελα να μάθω ή να διαβάζω όσα μου έβαζαν....απλώς δεν προλάβαινα. Μετά απο τόσα χρόνια καταλαβαίνω ότι απλώς τα ανέβαλλα. ήθελα να έχω τον δικό μου ρυθμό. Για αυτό και έδωσα 2 χρονιές Πανελλήνιες γιατί απλά δεν πρόλαβα την πρώτη!

Και αν τότε οι Ερυνίες με κυνηγούσαν κάθε φορά που δεν είχα διαβάσει το μάθημα της επομένης ή για κάποιο τέστ. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Οι Ερινύες έρχονται,με βρίσκουν τους ανοίγω την πόρτα, αράζουμε στον καναπέ, τους βάζω καφέ και τα συζητάμε. 

Η ψευδαίσθηση που είχα παλίοτερα ότι μετά το σχολείο ή το Πανεπιστήμιο θα ορίζω τη δουλειά μου και τις προθεσμίες μου έχει χαθεί. Πάντα θα υπάρχει μια αξιολόγηση και μαζί του ένας ορισμένος χρόνος για να κάνω κάτι. 

Έτσι λειτουργει το πράγμα για να προχωράει. Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι όταν όλα τρέχουν χρειάζεται να τρέξεις και εσύ μαζί τους. Είναι όπως όταν κατεβαίνεις στο κέντρο της Αθήνας για ψώνια μια κανονική μέρα που οι άλλοι δουλεόυν και τρέχουν γύρω σου, πάνε όλοι κάπου βιαστικά και πας και εσύ και κάποια στιγμή λές "εγώ γιατί τρέχω?" Τρέχεις γιατί τρέχουν όλοι.

Ψυχραιμία όμως, το καλό είναι ότι δεν είμαι μόνη μου. Έχω μαζί μου έναν ολόκληρο λαό που έχει πάρει ένα σωρό πρόστιμα απο προθεσμίες που έχουν λήξει και οι άλλοι συμβιβάζονται και μας δίνουν παράταση στην παράταση. Τι να κάνουν κι αυτοί; Ας ελπίσω να πάρω και εγώ καμιά παράταση γιατί πλέον έχω αποδεχτεί ποια είμαι...Είμαι αυτή που τη μια μέρα θα πανικοβάλλεται που έχει αφήσει τόσες δουλειές χωρίς να τις κάνει και την άλλη μέρα θα τις κάνει όλες μαζί τρέχοντας!!