Fight Club

        Σήμερα θέλω να ασχοληθώ με μια ταινία που είδα χθες το βράδι. Άργησα 10 χρόνια να την δω(προβλήθηκε για 1η φορά το 1999) και όταν έλεγα σε φίλους και γνωστούς ότι δεν την είχα δει ποτέ υπήρχε μια σχετική αναστάτωση! Όλοι λέγαν για το τέλος πόσο καταπληκτικό είναι!!!

    Μμμ για να δούμε λίγο λοιπόν αυτήν την ταινία... (με λίγο υπερβολή και άφθονο χιούμορ).

Σε γενικές γραμμές λοιπόν μας παρουσιάζει ένα τύπο ό οποίος πάσχει απο αυπνία, για μέρες έχει να κοιμήθει και απελπισμένος πάει σε ένα ψυχίτρο για να του χορηγήσει υπνωτικά. Ο γιατρός δεν του χορηγεί γιατί θεωρεί ότι ο πρωταγωνιστής μας δεν τα έχει ανάγκη αφού δεν έχει βιώσει τον πραγματικό πόνο και τον στέλνει να παρακολουθήσει μια ομάδα ψυχοθεραπείας. Ο τύπος μετα την πρώτη συνεδρία χαλαρώνει καταφέρνει να κοιμηθεί και εθίζεται σε αυτές τις ομάδες γεμίζοντας την βδομάδα του για να κλαίει να ηρεμεί και να κοιμάται. Ξάφνου εμφανίζεται μια γυναίκα που αφού αρχίζει να εισχωρεί στις ομάδες που πήγαινε και αυτός αντιλαμβάνεται ότι είναι και αυτή σαν εκείνον.

Αποφασίζει να της μιλήσει και κανονίζουν να χώρίσουν την βδομάδα σε ξεχωριστές συνεδρίες για να μην συναντιούνται. Όλο αυτό το διάστημα περνάει και μηνύμα απο τις σκέψεις του πρωταγωνιστή για τον τρόπο ζωής μας ότι είμαστε καταναλωτές, ότι δεν κανουμε την ζωή που θέλουμε, ότι έχουμε κλειστεί στους εαυτούς μας κτλ.

Εκεί λοιπόν σε ένα ταξίδι εξαιτίας της δουλειάς του γνωρίζει τον συμπρωταγωνιστή του. Είχανε μια κουβεντούλα και ανταλλάσουν τηλέφωνα. Γυρνώντας σπίτι ο τύπος βλέπει το σπίτι του να έχει πάρει φωτιά και μαζί όλα του τα έπιπλα. Τηλεφωνεί στον νέο του φίλο βγαίνουν , τα λένε, του ζητάει να μείνει σπίτι του και πλακώνονται και στο ξύλο. Απο εκεί και πέρα μένουν μαζί, δημιουργούν μια λέσχη ξύλου που είναι μυστική μαζεύεται όλο και πιο πολυ κόσμος και πλακώνονται ο τυπάς νιώθει πολύ άντρας και πολύ δυνατός, ο φίλος του κάνει ερωτική σχέση με την κοπέλα,ο τυπάς εξαρτάται απο τον φίλο του και κάνει ότι του λέει, προσπαθεί να πιάσει πάτο, δημιουργείται ένας ολοκληρος στρατός κάνοντας βανδαισμούς έχει προχωρήσει αυτη η λέσχη ξύλου σε πολλές πολιτείες της Αμερικής κτλ.

          Και ξαφνικά................ Εκπληκτικό! το κοινό παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα ότι τελικά ο πρωταγωνιστής έχει διασχιστεί! Μεχρι τώρα νομίζαμε ότι ό ένας ήταν ο ψυχάκιας και ο τύπος μας δεν θα άφηνε τον ψυχάκια να το φτάσει στα άκρα. Άλλα λάθος νομίζαμε. Ήταν ένας άνθρωπος με διπλή ζωή!Με διχασμένη προσωπικότητα. Ο καημενούλης μας... Τι θα κάνε τώρα?πως θα σταματήσει τον ίδιο του τον εαυτό απο την καταστροφή που έχει ετοιμάσει;Αφού πλακώνεται για ώρα με τον εαυτό του τελικά τα καταφέρνει ο ηρωας μας! βρίσκει τη λύση ... πυροβολέι το κεφάλι του...σώνεται έρχεται και η κοπέλα( έπρεπε να παίξει και αυτή τι την πληρώνουμε;) και τελικά της ομολογεί ξέρεις ότανμε γνώρισες περνούσα μα δύσκολη φάση. Γίνονται πολλαπλές εκρήξεις και τελειώνει.Ωραία, αληθινή, ωμή, επαναλαμβανόμενη βια.

           Αχα!Για να το παμε λίγο παλι τωρα που μάθαμε το τέλος. Δηλαδή αυτός μια μέρα έβαλε φωτιά στο σπίτι του(πειστικο), πηγε και τ ήπιε σε ένα μπαρ μόνος του, βγήκε έξω και άρχισε να αυτομπουκετώνεται για μέρες και μόλις τον είδαν άλλοι τύποι απο το μπάρ είπαν κατι ξέρει παραπανω αυτός ας μην τον αφήνουμε να αυτοδέρνεται ας του ρίξουμε και εμείς λίγο ξύλο, τον ακολουθούν σαν θεό κτλ....μμμ εγώ τώρα γιατί δεν πείθομαι; Ποιο είπαμε τελικά ότι ήταν το μήνυμα;

Παρακαλώ διαφωτίστε με γιατι κάπου το έχω χάσει...

          Δεν είμαι κριτικός ταινιών... ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι που γνωρίζουν απο αυτά. Εγώ άλλο έχω σπουδάσει και με βάση αυτό μπορώ να μιλήσω. Τα δικά μου τα βιβλία λένε ότι ένα άτομο μπορεί να μάθει χρησιμοποιώντας τις αισθήσεις του και τον εγκέφαλό του. Ανάλογα όμως ποια αίσθηση χρησιμοποιεί η πληροφορία και κατ'επεκταση η μάθηση του θα είναι πιο μόνιμη. Εξηγώ... Όταν ένα άτομο διαβάζει χρησιμοποιώντας την αίσθηση της όρασης ενεργοποιεί την διαδικασία της αντίληψης μόνο απο μια άισθηση.Οπτικός τύπος που λέμε. Έχουμε και τον ακουστικό τύπο και τον κιναισθητικό τύπο. Μπορούν να μάθουν ενεργοποιώντας κάθε φορά και μια άισθηση.

Όμως όσο και αν μαθαίνεις με μια αίσθηση ενεργοποιημένη μπορείς να μάθεις περισσότερο με ταυτόχρονη ενεργοποίηση των αισθήσεων.

          Όλοι οι τύποι ενώνονται σε ένα βίντεο. έχουμε όραση, ακοή, δράση, κίνηση....Έτσι αν τα ποσοστά μάθησης σε τύπους ξεχωριστά κυμαίνονται απο 25%μέχρι και 40% με την ταυτόχρονη ενεργοποίηση των αισθήσεων μπορόυμε να έχουμε μέχρι και 80% επιτυχία!!!! Δηλ αφομοίωση της πληροφορίας και μνημόνευση της. Δεν αρκεί μόνο να αντιληφθούμε κάτι αλλά να το μνημονεύσουμε και να μπορούμε να το ανακαλέσουμε όταν θέλουμε για να πούμε ότι το έχουμε μάθει.

            Φυσικά στην ελληνική πραγματικότητα της σχολικής μας ζωής δεν είχαμε την πολυτέλεια οι εκπαιδευτικοί μας να χρησιμοποιούν τέτοιου είδους στρατηγικές μάθησεις. Βλέποντας ένα σχεδιάγραμμα της μάχης του Μαραθώνα διαφέρει απο το να δείς την τακτική των Σπαρτιατών στους "300" και να βρεις και έναν ήρωα να ταυτιστείς.

          Με βάση αυτά, σχολιάζω ταινίες γιατί θεωρώ ότι χρειάζεται να προστατεύεις τον εγκέφαλο σου απο μηνύματα που καθένας θέλει να σου περάσει. Δεν περιμένω να με προστατεύσει μια εξωτερική αρχή προτιμώ να έχω την ελευθερία επιλογής. Δυστυχώς βία βλέπω πντού γύρω μου στον ελεύθερο μου χρόνο θα ήθελα να τον περάσω με κάτι πιο δημιουργικό!

                                                                                                                                 Περιμένω τα σχολια σας πλάκα έχει!