Παλι εδώ!

 Γεία σας!! Οι εξελίξεις ομολογουμένως με προλάβαν. Πλεόν είμαστε στο ΔΝΤ (Διεθνής Νόμιμος Τοκογλύφος)ή Δουλευε Νηστικός Τομάρι ή Δε Νεξτ Ταξμοντελ ή όπως αλλιώς και να το πούμε το νόημα είναι ένα. Τα εν οίκω γίναν εν δήμω και παραπέρα....

        Κάθε μέρα ακούω στο ραδιόφωνο ή διαβάζω στο ίντερνετ (τηλεόραση την έκοψα και ας πληρώνω ούτως η άλλως ερτ) τα νέα μέτρα που μας παίρνουν. Τον τρόπο δηλαδή που μας μετράνε λίγο πριν μας θάψουν! Τα συναισθήματα για τις εξελίξεις πολλά θυμός, στεναχώρια καμια φορά πήγαινε προς κατάθλιψη, ένταση, άγχος, ανασφάλεια, μιζέρια. Ευτυχώς ή δυστυχώς αυτα τα συναισθήματα μπορώ να πω ότι δεν ήταν ατομικά. Τα ζούμε όλοι. Τα συζητάμε όλοι, αναρωτιόμαστε όλοι πως φτάσαμε ως εδώ. Καμιά φορά παρομοιάζω αυτήν την κατάσταση όπως όταν είσαι φρεσκοχωρισμένος. Πρώτα έρχεται το σοκ του χωρισμού, μετά αρχίζεις να κατηγορείς τον άλλον και σιγά σιγά αρχίζεις να κοιτάς τα δικά σου τα λάθη...Αρκεί βέβαια να βρούμε ισορροπία και σε αυτό το αυτομαστίγωμα και να μπορέσουμε να σηκωθούμε.

    Δεν θέλω να δω απόψε τους λόγους που φτάσαμε ως εδώ. Λίγο πολύ τους ξέρουμε. Δεν θέλω να εστιάσω στις ευθύνες ούτε των προηγούμενων γενιών ούτε σε πολιτικές. Δεν είναι ότι τα θεωρώ ασήμαντα, είναι ότι είναι γνωστά και σε γενικές γραμμές γνωρίζουμε τους λάθος χειρισμούς, τις λάθος πολιτικές και την λαθεμένη νοοτροπία.

Αλλού θέλω να πάμε αποψέ....Το μεσημέρι στο αυτοκίνητο σκέφτηκα το εξής απλό. Το τελευταίο καιρό ακούω όλες αυτές τις μειώσεις. Των μισθών, των δώρων, των επιδομάτων,τις απολύσεις, της μη σύνταξης και σκέφτηκα ελα ρε είχαμε τέτοια πράγματα; Και αν είχαμε τόσα τότε πως γίνεται να μας ενοχλούσε το αγγουράκι που ανέβαινε η τιμή του; και τότε γιατί συγκρινόμαστε με τις άλλες χώρες και είχαμε το μικρότερο μισθό και είμασταν οι πιο κακοπληρωμένοι; δεν θα έπρεπε να είμαστε large; η μήπως ήμασταν; και αν ήμασταν γιατί τόσα δάνεια; Η μήπως με τόσα επιδόματα και δώρα για αυτό και στα σούπερ μάρκετ μας είχαμε τις πιο ακριβές τιμές, για αυτό και το αγγουράκι στη λαική ξεπρόβαλε με τουπέ για αυτό και τα ρούχα κοστίζαν τόσο σε σχέση με τις άλλες ευρωπαικές χώρες.... Που είναι η αλήθεια; Ποια ήταν η κατάσταση;

      Και τώρα το βασικό ερώτημα: Αν απο το 2003 ως το 2009 που είχαμε όλα αυτά και δεν τα βγάζαμε πέρα και παθαίναμε πανικό αν κάναμε το λάθος να γεμίσουμε το καλάθι της νοικοκυράς. Τώρα τι θα κάνουμε;;

        Παιδιά προτείνετε λύσεις.Ας βάλουμε τα μυαλά μας κάτω και να σκεφτούμε πως μπορούμε να ζούμε χωρίς λεφτά και να συνεχίζουμε να απολαμβάνουμε τη ζωή. Όσο πιο γρήγορα βρούμε τρόπους τόσο καλύτερα για όλους.

Σημείωση: για όλες τις ονομασίες του ΔΝΤ δείτε στο 
http://sarantakos.wordpress.com/2010/04/29/dnt-mpatir/#comment-32065