Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010

Τα σημερινά πρότυπα


     Χθες το πρωί παρακολούθησα λίγο "Πρωινή Μελέτη".Το κουτσομπολιό και η κατινιά ξεκινάνε από το πρωί τώρα πια. Εκει λοιπόν που ήταν 10 νοματαίοι και σχολίαζαν τα καθέκαστα τον celebrities δηλαδή τι έκανε η Τζούλια και τι έκανε η Σάσα. Κάποια στιγμή ένας κυριούλης κατηγόρησε την υπέρτατη κατίνα Στεφανίδου και την εκπομπή της που είχε καλέσει το "είδωλο" Τζούλια. Είπε περίπου : "Είναι ανήκουστο να καλεί μαθητές και να χειροκροτάνε μια πορνοστάρ" και συνέχισε λέγοντας: " Όταν την προβάλεις τόσο την κάνεις και πρότυπο για τα νέα παιδιά". 
  Η Μελέτη έπεσε πάνω του να τον φάει και υπερασπίστηκε την εθνική μας κατίνα Τατιάνα λέγοντας ότι τα παιδιά ήταν φοιτητές και οτι οι συμμετοχές για την εκπομπή ήταν περισσότερες απο κάθε άλλη φορά, ότι οι σημερινοί νέοι δεν επηρεάζονται τόσο εύκολα, οτι γνωρίζουν περισσότερα και ότι δεν πρέπει να υποκρινόμαστε ότι δεν τα ξέρουν.
  Τσαντίστηκα τόσο πολύ. Ήθελα να πάρω τηλέφωνο στην εκπομπή και να της πω να αφήσει άλλους να μιλήσουν για θέματα προτύπων και παιδαγωγικής και να ασχοληθεί με αυτό που της έμαθαν. Την κατινιά. Εθνικό μας σπορ, που οποιοσδήποτε μπορεί να το κάνει, άρα και αυτή.
  Είτε το θέλουμε, είτε όχι, επηρεαζόμαστε από τα πρότυπα των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Αν δεν γινόταν αυτό, δεν θα είχε και τόση δύναμη η τηλεόραση. Οποιοδήποτε βιβλίο κοινωνικής ψυχολογίας και αν ανοίξεις θα το δεις γραμμένο και όχι επειδή κάποιος το είπε, αλλά επειδή κάποιος το ερεύνησε και το βρήκε και αυτό έχει τεράστια διαφορά.
     Δεν ισχυρίζομαι ότι αυριο θα αυξηθούν οι πορνοσταρ στην Ελλάδα επειδή μια τύπισσα έβαλε μια σαμπάνια. Αλλά όταν προβάλλεις ότι μια τύπισσα επειδή δεν τα πήγαινε καλά με τον πατέρα της αποφάσισε να γίνει π....να, ε εδώ έχουμε πρόβλημα. Γιατί πέρα από το θέμα οτι την υπερπροβάλλεις , την δικαιολογείς κιόλας. Προσπαθείς να περάσεις στους άλλους ότι είναι θύμα μιας κατάστασης και να την λυπηθούμε κιόλας. Όπως επίσης, το άλλο τέχνσμα ότι κάτι που αποτελεί διαφορετικό και σοκάρει προσπαθούν να το "περάσουν" ως κάτι απολύτως φυσιολογικό , που γίνεται και στις καλύτερες οικογένειες.



Γνωρίζω πολλές οικογένειες που έχουν πρόβληματα, αλλά λίγα παιδιά που τα αντιμετωπίζουν με σαμπάνιες. Η συγκεκριμένη το έχει πει με όλους τους τρόπους ακόμα και τραγουδιστά για ποιο λόγο συμπεριφέρεται έτσι: "Στόχος είναι τα λεφτά". Το κίνητρο της το έχει ξεκαθαρίσει και ας αφήσουμε τις ψυχολογικές μπαρούφες κατα μέρος.    
 
    Δεν μπορώ να κρύψω την ανησυχία μου για τη σημερινή κατάσταση των προτύπων. Οι νέοι επηρεάζονται από όσα δείχνει η τηλεόραση και αυτό που δείχνει τώρα είναι προβληματικό. Προβάλλει γυναίκες μοντέλα με πολλά λεφτά και έτοιμες για όλα που τα βγάζουν άκοπα και αναφέρονται ονομαστικά. Η Δήμητρα, η Σάσα, η Όλγα.
   Από την άλλη, προβάλλει μια κατηγορία ανθρώπων  "οι νέοι των 700 ευρώ" που κανείς δεν τους ξέρει με το όνομα τους, ούτε πως βγάζουν έστω αυτά τα 700, μόνο ότι περνάνε δύσκολα, ότι είναι πτυχιούχοι και ότι ζουν με τους γονείς τους. 
      Το πρόβλημα είναι πως μεγάλωσαν όλοι οι σημερινοί "νέοι". Οι περισσότεροι μεγάλωσαν σε οικογένειες που πήγαιναν στο σούπερ μάρκετ και γέμιζαν ένα τεράστιο καρότσι πράγματα, με γεμάτα ντουλάπια από τρόφιμα και με ακριβά ρούχα. Αν δεν διάβαζαν πήγαιναν σε φροντιστήριο και ιδιαίτερα για να περάσουν στο Πανεπιστήμιο να γίνουν Κάποιοι. Και μετά το Πανεπιστήμιο τι; Αναμονή; Γλύψιμο σε κανά γνωστό για καμιά θεσούλα; Προσωρινή δουλειά μέχρι να βρω την άλλη την καλή; Κατάθλιψη; 
   Όταν βγαίνεις από όλα τα κλειστά συστήματα που σε προστατεύουν (οικογένεια, σχολείο, Πανεπιστήμιο) έρχεσαι αντιμέτωπος με την πραγματικότητα και αυτό έρχεται σε αντίθεση με όσα σε μάθαιναν τόσα χρόνια.
Συνειδητοποιείς ότι όσα διάβαζες στην Ιστορία για τις πελατειακές σχέσεις την εποχή του Τρικούπη και του Δηλιγιάννη ισχύουν ακόμα! Τότε αναρωτιέσαι και μπαίνεις σε μια διαδικασία τύπου εγώ ποιος θα είμαι; Αυτός με το σταυρό στο χέρι ή ο άλλος;
       Και όταν αποφασίσεις να είσαι ο άλλος και να βρεις μια δουλειά μέσω γνωστού λες ότι "εγώ έχω αξία και ο τρόπος που πήρα τη θέση δεν έχει σημασία, θα αποδείξω την αξία μου" και διαχωρίζεις τη θέση από αυτούς... τους άλλους που έχουν μπει με τον ίδιο τρόπο με σένα αλλά είναι άχρηστοι. Και ο καιρός περνάει και βολεύεσαι και ξεχνάς πως είσαι εκεί που είσαι και υποτιμάς τον άλλον που ήρθε στο δίπλα γραφείο και δεν ήξερε κανέναν, γιατί σου θυμίζει ότι εσένα τα πτυχία σου δεν εκτιμήθηκαν ποτέ.
   Γυρνώντας σπίτι ανοίγεις την τηλεόραση και τότε το βλέπεις. Ακούς ποσά που δεν θα περάσουν ποτέ απο τα χέρια σου και ας παίζεις μέρα πάρα μέρα Τζόκερ. Και βλέπεις... βλέπεις ότι για όλα σου τα θέματα υπάρχει ένα ριάλιτυ.
   Για το πρόβλημα σου πηγαίνεις στην Αννίτα και το λες και ίσως κερδίσεις λεφτά. Βλέπεις ότι εκείνα τα μαθήματα στο ωδείο μπορεί να σου χρησιμεύσουν αν πας σε κανα ριάλιτυ με μουσική.΄Αν μαγειρεύεις είσαι άρχοντας γιατί τότε, είτε μπορείς να ανοίξεις εστιατόριο και αν δεν πάει καλά να φωνάξεις τον βραβευμένο μας σεφ και να γεμίσει κόσμο, είτε μπορείς να κάνεις παρέα με αγνώστους που θα γίνουν φίλοι σου, ή ακόμα και να βρεις σύντροφο. Αν είσαι αγρότης χωρίς σύντροφο υπάρχει λύση. Αν σου αρέσουν τα ταξίδια και ξέρεις να επιβιώνεις στην πόλη σου πήγαινε μέχρι την Παταγωνία. Αν είσαι πνιγμένος στα χρέη κάλεσε τον οικονομολόγο. Αν δεν σου αρέσει το σπίτι σου,εκεί και αν έχει επιλογές, το γκρεμίζουν και το ξαναχτίζουν σε μια βδομάδα. Αν δεν ξέρεις πως να συμπεριφερθείς στα μπάσταρδα σου κάλεσε τη σούπερ νταντά. Και αν η μάνα σου σε πρήζει γιατί δεν έχεις παντρευτεί...μην ανησυχείς υπάρχει λύση θα σου βρούμε γυναίκα που θα τα πάει καλά με την μάνα σου και θα γλιτώσεις και τη γκρίνια.Και αν δεν έχεις κανένα προσόν  απλώς τυχαίνει να είσαι ψιλο ομορφούλα και ψηλή γίνε μοντέλο, μπορείς.Η τηλεόραση έχει φροντίσει για όλα και σου δείχνει το δρόμο...
  Μη μου λέτε ότι η τηλεόραση δε κατασκευάζει πρότυπα γιατί τότε τα ριάλιτυ σας δεν θα είχαν συμμετοχή και θα σταματούσαν. Μην μου πείτε ότι δεν το γνωρίζουν αυτό οι άνθρωποι της τηλεόρασης γιατί τότε θα συνέχιζαν να προβάλλουν τα ντοκιμαντέρ του Κούλογλου.